Dame no corpo que neste mundiño a especialización é a chave do éxito, así que dado que eu non teño ningunha visita máis cas da miña muller, e seica non entende o que escrebo, vou adicarme a escribir de máis cousas ;-).
Hai uns anos acompañei, por cuestións laboráis, á miña moza (sí daquela eras a miña moza ;-)), a Lugo. Sinto un especial cariño pola cidade da muralla bimilenaria. Voltando ó conto, non lembro que foi o que fixen mentres estiven só, pero cando nos xuntamos para xantar, si recordo perfectamente ó noso paso polo Alberto. Aquel xantar será sempre o do meu primeiro Filete Tártaro.

Un pouco de historia
Segundo teño lido, a orixe deste plato está no xeito que tiñan os xinetes tartaros de transportar a carne. Seica ía entre o cabalo e a silla, e se conservaba co sal do sudor do cabalo. Os tartaros foron os que fundaron o imperio mongol (para máis señas). Eu non andaba por alí, así que o que queira que crea e o que non...
Ingredientes
- Un cachiño de tenreira galega
- Cebola
- Pepinillos
- Alcaparras
- Xema de ovo
- Mostaza en gran
- Salsa picante de chile habanero
- Salsa Worcestershire
- Aceite de oliva virxe
- Vinagre de módena
- Sal
- Pementa
Preparación
É moi sinxelo de explicar, aínda que leva un tempiño a facer. O primeiro é coller a carne e limpala ben de fibras, graxa, pel, etc. Eu algunha graxa sempre lle deixo porque me gusta. Logo hai que picala pero a man para que non se pegue a carne. Afiar moi ben un coitelo e facer cubos coma dun centimetro cúbico. Non hai que medilos, que semellen chicharos está ben. Reservala na neveira para que estea fresca.
Picar miudiña a cebola, as alcaparras e os pepinillos. Reservar.
Nun bol botar a xema do ovo e o resto de ingredientes. Remexer. Engadir os elementos picados (carne, cebola, alcaparras e pepinillos), e amasar cun garfo. Cando teña pinta de estar repartido todo, emplátase.
Aproveitei un aro que tiña por casa, ceboliño e unhas folliñas de leituga. Algo que non fixen e si debería, é escurrir un pouco a mistura para mellorar a presenza. Ó introducila no aro e premer para darlle forma, vaise o exceso de líquido. Aprender dos erros é importante.
Máis ou menos queda así.
Notas
- Eu fíxeno así. Hai receitas (poucas) que só se fan dun xeito, pero as que fago eu son ó meu aire. A carne recomendada normalmente é o solombo e de boi. Eu tiña un cachiño da pata así que a fixen con esa. Outras substitucións que fixen foron, o chile habanero (un día teño que falar disto) por tabasco, e o vinagre, que usei de módena porque me pareceu xa bastante forte o que levaba.
- Outros ingredientes que non usei son as anchoas e o ovo cocido.
- As cantidades sempre son apróximadas, todo o fago a ollo.
- A min gustoume, por iso lle fixen unha foto e agora o publico aquí. Non falo de orella, nin copio as fotos doutras páxinas (cousa que xa teño vista e que feo é).
chuzame -