Comentarios en A Estación. Cambre. III Blogoxantanza

Por: Another Cow In The Corn » Deica logo Marcelo

Another Cow In The Corn » Deica logo Marcelo — Mon, 08 Oct 2007 08:01:09 +0000

[...] E finalmente chegou. Temín que me pasara coma co Gin Fizz de A Estación e quedaramos sen probalo, pero a deusa fortuna estivo do noso lado e cando vimos que o preparaban na barra da cociña, á nosa beira, respirei aliviado. O famosísimo Tomate Kinder estaba ante nós. Unha fermosa peza, pousada sobre un saborosísimo aceite, coroado por cristáis de sal maldon. Aparentemente sinxelo, mais o interior non era o tomate. A semente foi extirpada por un furado segredo, e unha salsa semellante á rosa ocupaba o seu lugar. O sabor intenso a tomate era o máis salientable, a parte da técnica, por suposto. Afeito como estou a disfrutar de tomates de verdade, notei menos o cambio. [...]

Por: Another Cow In The Corn » O que nunca debería facer un blogogastrónomo

Another Cow In The Corn » O que nunca debería facer un blogogastrónomo — Sat, 21 Jul 2007 19:06:18 +0000

[...] Non hai home… « Moraima nos medios A Estación. Cambre. III Blogoxantanza » [...]

Por: makeijan

makeijan — Mon, 16 Jul 2007 10:54:15 +0000

Gracias pola información e actualizacións, penso que na vindeira ocasión, terei que aprender de Colineta e levar unha gravadora para ir tomando notas verbáis. Moito máis doado que tirar de memoria… ;-)

Tamén quero reiterar o meu agradecemento polo traballo que levas a organizar estes eventos.

Por: gourmetdeprovincias

gourmetdeprovincias — Fri, 13 Jul 2007 20:16:23 +0000

Varias cousas:

Como xa dixen no meu blog, unha das cousas que máis me gustan das Xantanzas e ver como todos temos puntos de vista tan diferentes (por exemplo en canto ós pratos preferidos: no meu caso entre a sardiña e o mero, no de Colineta o canelón…). Outro tanto en canto ós estilos á hora de escribir dunha experiencia común que queda multiplicada deste xeito.

E un par de puntualizacións. A primeira é que descoñecía o nome galego da eiruga. Despois diso, só dicir que un dos vexetais da ensalada era a Mizuna (da que vos falara no coche indo para a II Xantanza), un pariente nipón do grelo e, por último, coido que o mero era ó forno e non á prancha.