Caótico Makeijan. Familia, TV, Barro e Moraima

Cando se fala de globalización, comunicacións e estas cousas, tendo a pensar en teléfonos satélite, VPN, e en xeral cousas prácticas, pero non cotiás. A raiz dunha recente cea na casa dos meus pais, cuns familiares arxentinos, cambiei de idea. Ela sigue en Argentina e el está vivindo e traballando aquí. Lía contounos que a nai estaba colgada da GTV América, tanto é así que ata viu a un tío meu e ninguén da familia tiña nin idea de que fora á tele. Alguén que vive a miles de km sabe máis dun familiar común que vive a 5 km da miña casa.

Hernán, pola súa banda, tivo unha experiencia máis surrealista. Ó rematar un partido de futbol colleu o teléfono e tiña varias chamadas perdidas da nai. Loxicamente preocupouse, chamou de volta, e todo o problema era que a miles de kilómetros en Buenos Aires, a nai vira pola televisión, un accidente de tráfico no que morrera un rapaz da mesma idade en Vilaboa. Hernán alleo a esta situación, estaba só a uns poucos kilómetros. Non é abraiante?

Logo ven o da tele. Unha mañá perdida gravando imaxes, para ocupar un minuto nun reportaxe que non chega a catro, e por riba, realizando dúas tomas, unha castelán e outra en galego, para que na emisión en galego, usaran a entrevista en castelán.
Aquí tedes a reportaxe sobre o Concello de Barro, que emitiu Desde Galicia para o mundo na TVG. O máis importante por suposto son os segundos que falan de Adega Moraima.

Seica Desde Galicia para el mundo a versión en castelán do programa é máis longa pero non sei onde a emiten…

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/7sFhjfnVpmo" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Se alguén ten interese en saber onde quedan os lugares dos que se fala na reportaxe, que bote unha ollada a este pequeno mapa de Tagzania.


barro tagged map by user – Tagzania

Mañá sábado, estaremos na Feira Franca, concretamente poderedes atoparnos aquí se queredes vir probar o viño de Moraiminha ;-). Sabedes que a uva albariña trouxeronna os monxes de Cluny ao mosteiro de Armenteira no século XII?. Lino na wikipedia.
Máis desorde e cambios de tema, nunha anotacións completamente deslabazada. ¡Viva el mal! ¡Viva el capital!, que dicía a Bruja Avería.

Será unha entrada o suficientemente caótica? Seguro que non tanto coma a película de Julio Medem.

Publicado en Batallas,moraima,Persoal | 1 Comentario

SummerCase 2007 BCN (e IV). Imos rematando…

Esta fin de semana, máis concretamente a noite do venres, foi o catalizador deste derradeiro post sobre o SummerCase.

Aínda vou por aí coa pulseira de entrada, e por riba levaba a camiseta do Festipack, co que foi doado identificarme no Lolapop en Ponte Caldelas, lugar onde se desenvolven os feitos desta e da vindeira batalla.

Naquela noite, atopamos a 5 persoas máis que tamén foran ao festival. Deles, tres aínda levaban a banda azul no pulso. Qué míticos somos!

A casualidade fixo que tamén viramos á nosa veciña no avión (esta historia é máis longa e deixoa para a vindeira batalla). Non sei se lembrará do que alí falamos,  pero entre as aventuras e proxectos dos que falamos, concordamos en que un dos mellores momentos fora a actuación de O.M.D. e como tiña un video cativo da actuación decidín compartilo co resto de vos, pobres mortáis que non estabades alí entre os elexidos, baixo unha carpa onde se amalgamaban adolescentes e outros que nos resistimos a deixar de selo mentres comezaban os particulares tons teléfonicos de Maid of Orleans.

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/youw_nGjOwY" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Publicado en Espectáculos,Festivais | Comentarios cerrados

SummerCase 2007 BCN (III). O menú

Quen me coñeza, saberá que ando ben lonxe de ser un snob. Por unha casualidade me atopo entre os blogogastrónomos, e ainda que aprecio un bo xantar, o día a día e sobretodo ocasións excepcionáis, obrigan a recurrir a un dos instintos básicos: Alimentarse. Digoo deste xeito, para que quede clara a diferenza con comer.

Unhas desas ocasións son os festiváis onde se ven podemos xantar ben, a cea é máis complexa, xa que un ten que estar ao que está, e nun evento deste tipo o importante é a música. Foi por iso, que fixen esta foto, mentres tocaban os Kaiser Chiefs no Summer Case (senon me equivoco).
Adiviñanza: Que hai nos envases?

No vaso de cartón: Cervexa

Na botella de auga: Xenebra

Na bolsa de papel: Hamburguesa cociñada hai 6 horas, na outra punta da cidade, co que logramos que a leituga e o tomate se atopen perfectamente confitados, e todos os sabores se integren nun só. Do mesmo xeito o 20% da graxa está impregnada no papel polo que xa non desfrutaremos dela.
Na caixa de galletas: …. galletas!!!

Finalmente a sobremesa, a base dun clásico…

Espero que os meus compañeiros blogogastrónomos saiban desculpar esta deshonra e continúen a falarme… ;-)

Publicado en Actualidade,Espectáculos,Festivais,Persoal | 3 Comentarios

SummerCase 2007 BCN (II). Badly Drawn Boy

Foi unha casualidade. Dous días antes de sair cara Barcelona, con todo maís ou menos organizado, entérome de que toca Badly Drawn Boy. Emocionado pola inesperada nova, diríxome á súa páxina oficial, onde me enterei de que sacara un disco novo.  Non tiña nin idea. Logo entro no foro para ver que se comenta do tema.

Esta mensaxe chamou a miña atención. Unha parella (Sam & Steve) casaba o mesmo día que actuaba no Parc del Fòrum o seu artista preferido, por iso non podía asistir ao seu casamento, pero na tarxeta que lles enviou dixo que tentaría adicarlles unha canción. Os mozos pedían fotos da actuación ou mesmo un video dalguén que presenciara o concerto, e doume por ofrecerme.

Cun mes de retraso, aquí está o cativo video que alí gravei, que agardo compensar coas fantásticas fotos feitas polo Cesarinn e eu mesmo. Está mal que o diga, pero esta de aquí abaixo é moi boa.

A actuación non foi espectacular. Damon estaba bébedo coma un piollo. Mesmo tropezou e caeu. Houbo un momento patético no que tentaba tirar un pitillo e recollelo coa boca. Digo ben tentar, porque penso que non o conseguiu e non esaxero se digo que probou unhas 10 veces.

Aínda así escoitar algúns dos seus temas en directo non tivo prezo.

O video é o resultado de unir dous pequenos momentos nos que esperaba que adicara un tema. Finalmente só lle oín unha dedicatoria a toda a xente boa. Máis fotos aquí.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/MLe68f-Xu2E" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Publicado en Batallas,Espectáculos,Festivais,Persoal | Comentarios cerrados

Vibrasons 2007

Compromisos varios, estado de saúde, traballo, etc. impediron que asistira as tres xornadas que durou o Vibrasons, festival que se celebra por primeira vez este ano na Praza do Teucro de Pontevedra.

O primeiro día quedei con gañas de ver a Los Coronas mítico grupo, formado con compoñentes de Sex Museum e Pleasure Fuckers. Será doutra volta.

Recoñezo que o segundo día ía ver a Cooper. Xa me gustaban Los Flechazos e o novo proxecto de Alejandro seguía a chamarme. Hai uns anos, nunha visita a León, coincidiu que tocaba alí, e aproveitamos para velo na casa. Non defraudou. Merquei o disco, coa entrada ía de agasallo un CD Single – Rabia.

A quen si vin por primeira vez foi a Lucky Soul e se xa me gustou en directo, os temas que oio na súa páxina, aínda me enchen máis. Transpórtanme a unha época que non vivín os 60s británicos, a movida mod, con eses arranxos instrumentais de metais, cordas que para unha nova banda sería inviable levar de xira. Impecablemente vestidos, e con algunhas baixas, unha atípica formación de 4 compoñentes cunha única guitarra acúsitca, en lugar dos 6 que aparecen na súa páxina web, repasaron o seu discoThe Great Unwanted editado recentemente.

Terei que seguirlles a pista, agora que o Summer Case me convertiu nun popeiro irredento.


Cooper decepcionáronme un pouco. O son distorsionado dende o comezo contrastaba coa limpeza de Lucky Soul, probablemente por un altofalante reventado que metía un ruido intolerable. Uns movementos perto do baixista, fixome pensar que os problema viñeron desa banda. Aínda así non había comparación. O que sí tiña Alejandro na súa man eran uns temas que xa coñecía e iso sempre axuda, aínda que non foi suficiente. Unha mágoa…

Pecharon Koacha que para vin dende un local cercano. A súa potencia fixo que saíra xunto con eles nun único bis, para disfrutar dun magnífico tema. Moi na liña deste pop guitarreiro de discoteca como Franz Ferdinand, ou iso me pareceu a min. Bo fin de festa.

Foi o primeiro, e esperemos que non sexa o derradeiro Vibrasons.

Publicado en Espectáculos,Festivais | 1 Comentario