Nov 05 2007
Viaxe 2007.2 (I) - Toro
Comezo así, un breve relato das miñas primeiras vacacións estrictamente enogastronómicas. Definitivamente morrerei pobre, porque en vez de aforrar para ter máis posesións e riquezas, sempre que podo procuro dar unha volta polo mundo, un exercicio que de ser recetado polos médicos aforraría moitas liortas neste mundo que nos toca vivir. Acostumo a visitar os lugares máis lonxanos que permite o meu peto, porque sempre penso que cos anos serei aínda máis preguiceiro. Na vindeira entrada saberedes que me levou alí, porque aínda que fermosa, a visita a Toro foi un pracer colateral.
Flotando sobre as rúas de cantos de río, pasamos por baixo do Arco do reloxo, do que se dí que a masa utilizada para a súa construcción foi feita con viño (de Toro, of course), e ao final da rúa aparece a Colexiata de Santa María la Mayor. Para visitala tivemos que sortear un mercado medieval, enmarcado nos actos da Festa da vendima, que por aquelas terras e outras que logo visitaremos é ben tarde se o comparamos coas que deixamos atrás.
No seu interior, realizamos un pequeño descanso coincidindo cuns minutos musicais. Variacións do Adagio de Albinioni e o Canon de Pachebel interpretadas nun escenario de excepción.
Detrás da colexiata atópase un miradoiro dende o que se pode ver unha boa extensión da ancha Castilla. Fugaces compañeiros de visita, salientaban a fermosura da vista, que sen ser desagradable, non me dicía moito. Saliento iso sí, a ponte romana (aínda que a denominación correcta sería románica), baixo a que pasa o Douro dende hai máis de 8 séculos.
Pero a pequena vila non ten só grandes edificios, o que sorprende é atopar. En calquera lugar atopas edificios singulares, e grandes portóns de madeira, vestixios dunha época na que a cidade debeu ter maior relevancia. Iso sí mágoa de coches. Presente por calquera lugar, un acostumado a peonalización pontevedresa, percátase da súa fortuna cando chega a lugares así.
Estou certo de que Toro da para máis e que nunha vindeira visita teremos que adicarlle máis tempo. Está nun bo sitio de paso para o resto da peninsula especialmente para quen coma min fuxe das maratonianas xornadas en coche.
Quen quedara con gañas de máis información pode pasar pola páxina do Concello de Toro, que aínda que abusou do flash(manías que che teño), ten uns contidos interesantes.
chuzame -
