Restaurante El Empalme – Rionegro del Puente (I)

A primeira vez que fomos a El Empalme, xa hai uns anos, recomendados por Isabel e Marcos, case non entramos. O aspecto exterior é o dun galpón destartalado, sen ningunha indicación exterior. Na entrada unha imaxe pouco alentadora do típico bar de estrada, onde parar a tomar un café e saír fuxindo.
A realidade é que agachado baixo todos estes supostos impedimentos está unha das xoias da cociña de cogomelos. Rexido por Gloria Lucía e Elías Martín a cociña de El Empalme abraia con sabores e cariño.
Agardo en breve subir as fotos do noso último xantar, mais deixo namentres, os agasallos, porque non teñen outro nome, que nos ofreceu no noso recente paso.

Entramos sobre as once de camiño a Barajas, cando xa hai gañas de tomar un pinchiño e tiramos de barra. Algo tradicional. Pincho de Cueros y Chorizo. Saudamos e comemos, pero nun paso por fora da barra lembrouse da nosa anterior visita (aínda sen publicar), e Gloria díxome:

Ya me acuerdo de tí, greñitas

E tróuxonos este pincho:


Nas nosas visitas entramos nun xogo de adiviña que estás a comer, porque alí, no campo de xogo no que está un só co prato en fronte, sen información e sen prexuizos, atopas que aínda sabes menos do que pensas, e que os teus sentidos do gusto e o olfato teñen moito que entrenar.

Desta volta, adiviñei a pasta de olivas que levaba de base, e pouco máis. Retounos a probar unhas escamiñas verdes presentes no prato. Aí xa patinei dicindo que era algo picante, aínda que cando nos dixo que era un cítrico xa me lembraba máis a esa frescura do picapica da infancia, finalmente resultou ser mans de buda, que nos trouxo nun bote presentado como escamas deshidratadas no que me pareceu sal maldon, para min converteuse en Pincho de foie con pasta de olivas e escamas de mans de Buda, pero vense máis ingredentes que xa se me escaparon de aquela.

Tras un rato de charla trouxonos un libro de fotografías do camiño de santiago, que segundo nos comentou, fixera unha amiga francesa xuntando todas as imaxes da Catedral de Santiago que tirara en varias peregrinacións. Ilustrado cada detalle do Pórtico da Gloria nas súas páxinas, a sorpresa chegou cando nos dixo os cartos que lle pediran a Igrexa por publicar o libro. Non quero entrar en política aquí, pero xa sabedes o que penso deste tema.

Continuamos camiño, pero casualmente todos pensabamos en realizar a mesma parada no noso regreso. Foi así, como repetimos os mesmos pasos, só que desta vez xa nos apareceu este exemplar de Boletus (rebautizado como Boletus Amareto, e usado para facer sobremesas). Segundo Gloria non poderiamos tomar en ningures, porque era unha variedade que oxidaba rápidamente voltando a carne azul e era desbotado. O reto que perdemos novamente, descubriunos un sabor a améndoa amarga nun cogomelo, que con salsa de café non podedes imaxinar como nos soubo.



Isto lembrounos que queriamos mercar o seu recetario, Restaurante El Empalme, las setas y sus recetas aproveitando que pasabamos por alí, para levalo asinado, pero seica estaba esgotado dende xuño.

Xa case recollendo, saiu cun anaco de corzo con salsa de ameixas e papaia dicíndonos:

Las sobras de la cena

Comecei a cortalo, pensando que moraiminha estaba a sacarlle unha foto, de aí a presentación pero non se me ocorre mellor sabor para abrir a tempada de caza.

Agora que andamos a voltas cas votacións da vindeira xantanza, xa sabedes cal vai ser un dos meus favoritos.

Publicado en Gastronomía,Restaurantes | 31 Comentarios

23hq. Nova interface e traducción rematada

Levaba xa un tempo desaparecido por varios motivos. O traballo, como non, inmerso en máquinas virtuais que espero me dean algún respiro un día destes, e nunha nova afección, o buceo. Con todo isto adiqueille un tempo a traducir (só a metade, porque xa había traballo de versións anteriores realizada por xabre) a nova versión de 23hq que leva máis un par de  meses como oficial, pero non tiven tempo de facerlle un anuncio en concidicións.
O certo é que a traducción nunca está rematada. É máis ben unha especia de beta permanente porque continuamente se están a cambiar cousas, iso sen esquecer que traducir con esa interface web cerca dun milleiro de cadeas é garantía dun cento de erros, que arranxarei se me notificades os que atopedes aquí mesmo, por exemplo.
23 logoO motivo da publicación desta entrada é que hai pouco recibín unha mensaxe de Maria do equipo de 23 pedíndome unhas verbas para engadir á páxina. Así aproveito para escribilas, mandarllas e todo liquidado.

What I love about 23 is how easy you can upload your photos, directly from 23 website, via e-mail, using Fotofox extension for Firefox, clicking on the 23 upload button for Picasa…

makeijan, Pontevedra, Galiza

Que máis ou menos en galego é:

O que máis me gusta de 23 é a facilidade ca que podes subir fotos, directamente da web de 23, por correo electrónico, usando a extensión Fotofox de Firefox, premendo no botón 23 de Picasa…

makeijan, Pontevedra, Galiza

Podes ver as miñas fotos na flamante conta PLUS de 23 aquí.

Publicado en Aplicacións,En galego,Web | Comentarios cerrados

Viva La Vida Tour – Coldplay – O2 Arena – Praha – CZ

Mentres Gwyneth Paltrow andaba a presentar a súa aventura gastronómica en New York, fomos a Praha a ver ao seu home e os colegas (Coldplay), con tan boa sorte que cadrou co casamento de Óscar e Saša en Neznasovy. Mais esta historia que deberá ir noutra entrada (ou iso espero).



O O2 Arena, antigo Sazka Arena, é, aínda que na imaxe non se aprecie ben, un multiusos espectacular onde habitualmente xoga o HC Slavia ao Hoquei sobre xeo, e que pendurou o sold out, para a primeira visita desta banda á República Checa. Un gran escenario con dúas pasarelas nos extremos, unha descomunal pantalla na que se proxectaron distintas imaxes, xunto con 5 bolas que amosaban imaxes e video coma se dun cine esférico se tratase, uns canons laser, e distintos tramos con luces que penduradas da cúpula subían e baixaban completaron a posta en escea.

Tras Albert Hammond Jr. (guitarrista de The Strokes) e unha interminable espera na que o público se entretivo ca ola, apareceron no escenario e Chris Martin, abriu o espectáculo cunhas verbas en checo que por suposto non entendín, e continuaron co seguinte setlist extraido de mycoldplay.com:

Life In Technicolor
Violet Hill
Clocks
In My Place
Speed Of Sound
Cemeteries Of London
Chinese Sleep Chant
42
Fix You
Strawberry Swing
God Put A Smile Upon Your Face (techno version)
Talk (partial – techno version)
The Hardest Part (piano – Chris)
Postcards From Far Away (piano instrumental)
Viva La Vida
Lost!
The Scientist (acoustic)
Death Will Never Conquer (acoustic – Will singing)
Viva La Vida (remix interlude)
——
Politik
Lovers In Japan

(Por aquí tocaron Fix you de novo)
Death And All His Friends
——-
Yellow
The Escapist

Un dous meus temas preferidos (God Put A Smile Upon Your Face) foi literalmente destrozada nunha versión supostamente techno, cos 4 compoñentes nun escenario rodeado de xente ao estilo U2, e tirando de batería programada pero moi cativa e un, cando menos desafortunado, efecto na guitarra elexido por Jonny Buckland.

Despois de Lost!, os catros compoñentes da banda comezaron a correr por un carreiro entre a pista e as gradas (lémbrade os campos de hoquei das películas). Precedidos dun enorme individuo, pensei que ían dar unha volta a toda a pista, para aumentar a excitación do público, a nosa sorpresa veu cando suben pola noite escaleira e xusto á nosa altura se meten no espazo reservado aos minusválidos, onde nun pequeno escenario portátil sucedeu isto.

[kml_flashembed movie=”http://www.youtube.com/v/KPvn7B36R0U” width=”425″ height=”350″ wmode=”transparent” /]

Vese que hai a quen lle tocou máis perto deles, mais afortunadamente non fomos nos, porque xa estaría divorciado ;-).

A continuación tocaron Death Will Never Conquer e fuxiron pasando novamente a poucos metros, rodeados dunha escolta de gardas de seguridade, que non os abandoaron en ningún momento.

Non foi esta a única curiosidade da noite. Cando tocaron Fix you, na primeira parte do concerto, seica non quedaron moi contentos con ela, e Chris pediu perdón pola interpretación en canto remataron. A sorpresa veu cando soou novamente no primeiro bis, incluindo algunhas modificacións coma:

It’s our first time in Prague

and we fucked up the song

e algo máis que non puiden entender, pero que fora destas modificacións, resultou nunha impecable reproducción da peza orixinal.

O comezo do segundo bis con Yellow, saltando a introducción acústica, todos xuntos, centrados na batería, cun só impacto sonoro, foi o comezo do fin dunha actuación na que esperaba ver a unhas estrelas do pop e non esperaba moito é que me transmitiu emocións inesperadas, e que formará, inevitablemente, parte das miña selección particular.

Publicado en Concertos,Espectáculos | 2 Comentarios

Love of lesbian + Los Guapos en Sala Karma

Se estás dubidando se ir velos a Vigo hoxe ou A Coruña mañá, espabila. Se non o pasas ben, pago eu a entrada! Fun invitado por Ángela da productora Coconut (como non aprendades a escribir A Coruña imos ter un problema), converténdose na primeira vez que asisto a un concerto de gorra.

Love of Lesbian na Sala Karma de Pontevedra

En tan magno evento aprendín dous axiomas que que acompañarán toda a vida.

De Los Guapos:

Juan Pardo es dios

E de Love of lesbian:

Los que vinieron al concierto gratis… ¡son unos hijos de puta!

Uns auténticos poetas…Tomando viño tinto (dende a distancia non o puiden identificar) nunhas copas ben xeitosas e rematando cunha conga e xente do público no escenario, converteuse nunha auténtica festa.

Ritmo… ritmo de la noche…

Publicado en Actualidade,Espectáculos,Festivais | Comentarios cerrados

Paseniño…

Estiven uns días pensando se tiña sentido continuar con isto. Hai tanto que non publico nada!. Arestora acabo de decidir que igual me apetece escribir algo máis cando o tempo me obrigue a quedar máis na casa, e ata recuperar algunha  experiencia pasada.

Para o regreso optei por crear algo. Aproveitando que María Loureiro de tecnoloxia.org tivo o detalle de traducir planetaki.com ao galego (moitas gracias), decidín crear un para experimentar e así aglutinar as mensaxes dos blogastrónomos nun punto na rede.

Benvidos ao Planeta BloGastrónomos Galegos.

O meu proxecto inicial era máis ambicioso pero quedará para outro momento. Paseniño…

Publicado en Actualidade,Aplicacións,Batallas,En galego,Gastronomía,Persoal,Web | 2 Comentarios