XV Xantanza. Oh! Sushi. Dende as outras puntas do mundo.

Un cociñeiro arxentino que fai cociña xaponesa en Galicia. Pódesese pedir máis cosmopolitismo?. Velaí o cadro co que partimos nesta xantanza.
Oh! Sushi non era un descoñecido antes da convocatoria do pasado sábado. Hai pouco máis dun ano que o visitamos quedando con gañas de máis, e unha xantanza presentábase como unha das mellores oportunidades para retornar.

Contamos con dúas convidadas, unha repetidora Carmen Albo alias Guisándome la vida á que se ve que non asustamos o suficiente, e unha nova vítima María F. Tesouro alias María’s Recipe Book que sobreviviu e xa veremos se quedou con gañas de máis.

E coma sempre comezamos co menú:



Por se non entendedes a letra, podedes ver unhas imaxes que alimentan, porque esta cociña abre os sentidos entrando primeiro polos ollos, que é o único que podo compartir… e para o resto tedes que visitar o restaurante.

Se queres velo a pantalla completa que é máis lucido…
E difícil quedarse con algo, o figado de peixe sapo non parecía atractivo a primeira vista, e foi unha revelación, a ensalada de polbo con cogombro (un reto de xmanoel), a experiencia do sashimi de robaliza con 24 e 48 h e a interesante explicación en torno á procura do punto de consistencia e sabor ideais, a ensalada de atún picante un must se os visitas, os nigiri de rincha e ata o de pelexo de salmón que é un peixe que non me chama, o Gindara saikio miso (bacallao negro, mariñado en miso e ao forno) espléndido (do pouco que comimos cociñado).

<carallada>Por buscar unha defecto, faltou a panga. Agardabamos ese delicado bocado e as lonxas non nos quixeron desta volta, para compensalo aforraron moito en enerxía (gas, electricidade) na preparación da maioría dos pratos.</carallada>

Aínda a risco de repetirme, non podo esquecer o que publiquei onte no irmán pequeno deste blog: ACITC Intres Edition. Un dos momentos que pasarán a historia dos blogastrónomos coma míticos. Non é preciso comentalo só hai que ver o vídeo (que desgraciadamente non se deixa acompañar polas imaxes).

Para os que lles gustara a idea atopei a receita e nos videos relacionados unha chea de exemplos similares con outros alimentos vivos, pero que isto non asuste aos dubidosos comensais. Teño a sospeita de que foi un reto de Andrés contra nos. Unha especie:

de a ver se comedes isto!

A nosa velada resposta foi obviamente:

Vostede non sabe a quen lle está dando de comer!

Coma sempre tiveron que botarnos do local, por ese costume da longas sobremesa onde trituramos a preguntas a quen se deixa. O pobre Andrés acompañounos un bo pouco, restando tempo ao descanso para o turno da cea.



Gracias a el e ao seu equipo pola experiencia. A vindeira terá que ser na barra, que é o sitio onde se ten que comer o sushi, non si?

Outras visións do mesmo ágape: Capítulo 0 (Magago e FotoSole), Manoel Foucellas en Pantagruel Supongo.

Publicado en Gastronomía,Restaurantes,Xantanzas BGG | 18 Comentarios