Another Cow In The Corn

Hoxe fixen un pequeno script para sustituir unhas referencias externas, virar unha folla e limpala, eran só 6 e pode que o traballo de crear un script non pagara a pena, pero realizar os mesmos pasos pola mesma orde é un pesadelo.

Chámame lacazán, pero ir a un menú é un incordio. Está ben cando empezas, pero non é práctico no día a día. A velocidade está na combinación de teclado e rato. Así a liña de comando segue a ser a diferencia.

Para executar este script en 6 (ou 250) follas hai que ir primeiro a:

Herramientas -> Opciones -> Sistema -> Opciones generales -> Modo de compatibilidad de un solo dibujo (Single-drawing compatibility mode).

Isto lévanos ós tempos do AutoCAD R14 e anteriores, (só me podo remontar deica o R12 (si, si, en MS-DOS e con plotters de plumillas e ben... isto é outra guerra), cando só se podía abrir un debuxo por sesión, pero a utilidade actual é ben distinta.
Este modo é fundamental para os scripts de múltiples debuxos, que tanto utilizo para facer conversións, limpezas, zoom extensión e outras tediosas tarefas.

O motivo deste artigo non é explicar onde se atopa a funcionalidade, senon o meu descubremento da variable de sistema que o xestiona.

SDI:

• Con valor por defecto 0 comportase de xeito habitual.
• Con valor 1 activa o modo de compatibilidade dun só debuxo.

Así tecleando SDI na liña de comandos ou dende a v. 2006 na entrada dinámica (dynamic input), cun numeriño activamos e desactivamos rápidamente a funcionalidade. Ata podemos engadilos ó comezo e fin do script!

chuzame

Xa chegou de cachondeo por agora, se ben a gastronomía é unha afección que pode confirmar o meu médico, hai que deixar que os que se adican a isto sigan co seu, e os demais andemos a falar de todo o que non sabemos, que é o bonito ;-).

Antecedentes

A semana pasada, unha compañeira de traballo preguntaba (porque un terceiro lle consultara) se era posible inserir unha imaxe en AutoCAD. A resposta era doada. Comando Image (o Imagen), e a inserir raster coma tolos. ;-)

Unha vez me proporcionou o enderezo, vin que se referían ó SITGA (onde se atopa a cartografía da Xunta a escala 1:5000, entre outras cousas) e que non se trataba exactamente de imaxes senón de PDF. Así que como fago en moitas ocasións, decidín pór fin á miña ignorancia e aquí temos o resultado. Folga dicir que cando menos espero recibir a cambio un copazo. Capisci?

PDF raster ou vector

Isto pretende ser unha pequena guía xenérica, apesares de facerse cun PDF do SITGA serviría con calquera PDF vectorial. Non sei explicar moi ben como diferencialos, dun xeito exacto (seguramente haberá algunha propiedade que descoñezo), pero para entendernos, se o documento orixinal é unha imaxe escaneada, o PDF sería rasterizado e nos atoparíamos cun problema serio. O traballo de vectorizalo pode non compensar fronte a opción de ser debuxado de novo. Pola contra se o PDF se xera a partires dun documento vectorizado, (penso que esta cartografía foi realizada sobre MicroStation), teremos un resultados bastantes satisfactorios.

Ingredientes

Hoxe estouche simpático así que vou tratalo coma se fose unha receita de cociña, así necesitamos:

• Un documento PDF cunha orixe vectorial. Por exemplo unha folla do SITGA (a miña primeira elección foi a primeira folla (001-38), pero saía unha puntiña de Cariño, que non daba moito xogo así, que vou traballar coa 006-66, dado que non hai 069-69 ;-)).
• Unha versión do AutoCAD, que supoño valerá calquera dado que imos abrir un DXF. Eu en particular traballarei coa LT2007.
• O GSview de GhostGum Software Pty Ltd, que non é máis ca un interface gráfica para Ghostscript.
• O propio Ghostscript, interprete PostScript e PDF.
• Privilexios de administrador na máquina (só para instalar o software que non teñas claro). Se non sabes de que falo probablemente non os necesites.

Preparación

Botar todo nunha ola, plantarlle lume e remexer... . Humor inglés. ;-). Os pasos son moi sinxelos:

1. Primeiro instalar todo o software necesario. GSview e Ghostscript será o que falte normalmente.
2. Localizar a folla elexida e descargala do SITGA (a 006-66 é a miña. O número da besta ;-)).
3. Executamos o GSview. Archivo -> Abrir e elexir o camiño ata a folla. Aceptar. (Isto pode tardar en función da complexidade do debuxo e da potencia da máquina).
4. Editar -> Convertir a formato vectorial.
5. Saltará un diálogo titulado PS a formato vectorial. Por defecto xa se selecciona o formato DXF. Tamén hai a opción DXF_S, que utiliza splines, pero eu non son moi amigo delas. Isto xa é cuestión de cada un. Nese mesmo diálogo hai unha serie de opcións coma Dibujar el texto usando polígonos que eu sempre desactivo pero parece ignorar, logo o veremos.
6. Só falta seleccionar as follas. A cartografía leva unha así que non hai moito que pensar.
7. E elixir un camiño para o DXF, gardalo e abrilo no AutoCAD (ou similar).

Resultados

Tiñamos un PDF de 974 KB, moi bonito pero que so poderiamos imprimir.

E agora temos un DXF desaxeitado de 40 MB no que se poden facer marabillas.

A primeira vista xa se vé que está xirada 90º e podo engadir cas polilíñas teñen espesor o cal é moi incomodo; que case todos os textos están vectorizados e como texto; non está escalado, nin orientado, nin ubicado en UTM, e case o peor é que todas as entidades están na capa 0, pero xa é máis do que tiñamos así que... bo é!.

Para o segundo prato, teño previsto deixar un plano xeitoso. Tentarei facer un script que me separe entidades por cores e tipos en distintas capas e me solvente o problema das poliliñas. Non sei cando será... supoño que dependerá do rápido que me tome esa copa ;-).

chuzame

Non estás cheo de ver esta pregunta?

Home, claro que quero! Para iso edito as polilíneas! (ou debería dicir poliliñas?. Imos deixalo así de momento).

Voltando ó meu rego, nunca entendín este paso, mais agora non importa, porque xa podemos perdela de vista para sempre. A variable de sistema PEDITACCEPT goberna este comportamento. Pona a 1 e esquécete da preguntiña de marras.

Este truquiño coma moitos outros foi recollido do blog de Lynn Allen.

Só dende a versión 2004 en diante. LT incluída.

chuzame

Pois sí. Escribo moito de autocad, e iso que cada vez o uso menos, pero polas preguntas que me fan doume conta que sempre hai quen sabe menos ca min. Ademáis entre as miñas limitadas virtudes están as de tentar solventar problemas. Como sempre digo, neste mundo globalizado, todo o que che pase a tí cun ordenador xa lle pasou a alguén antes, así que buscando é máis que probable que atopes unha resposta axeitada para o teu problema. Así que... menos leria ;-)

Problema

Algunha vez vos pasou que referenciando unha cartografía (vectorial, por suposto), ou abrindo outro tipo de debuxo, os tempos de carga son eternos, con momentos nos que aparece o temido (no responde)? Como vedes, a min si. Aparecen mensaxes sobre AEC Objects e PROXYGRAPHICS, que tratarei outro día, pero que nada teñen que ver con estes tempos perdidos.

Isto se debe, normalmente, a que eses debuxos están realizados cunha solución vertical de Autodesk, (tamén pode ser de terceiros), que ten uns tipos de liña personalizados.
Non sei porque motivo pero AutoCAD non os dixire con facilidade, e unha vez que termina o tempo de carga, comeza a tortura do debuxo. Cada REGEN é un pesadelo, con interminables tempos de espera.

Solución

El concepto es el concepto. (Isto lémbrame que Manquiña andaba pola Feira Franca este domingo ;-)). Se o problema son uns tipos de liña, só hai que eliminalos. E digo só porque dependerá do artista que nos leve 1 minuto ou 100. Se os tipos de liña están asígnadas por capa estamos de nóraboa. Identificamos os que sexan continuos, os que vaian a trazos, etc. e facemos as conseguintes substitucións, polos tipos de liña que teñamos cargados. Limpiamos (eu son de _purge), gardamos e listo.

Se non se amañou haberá que comezar co tedioso proceso de filtrar os obxectos por tipo de liña, para modificala, e finalmente, explorar o interior dos bloques porque alí poden estar esas malvadas liñas. Agora sabedes porque falo de artistas.

Ollo

Se estamos a traballar cunha referencia externa, hai que lembrarse de desactivar Visretain (poñela a 0). Do contrario atoparíamos que o noso traballo foi inutil. Se lembramos o que facía darémonos conta de que os tipos de liña que estaban no orixinal se atopan retidos no debuxo no que están enlazados, aínda que estas desapareceran do debuxo primitivo.

O mellor e amañar o orixinal e logo facer a referencia, e se está por ser especialmente complexa a súa inserción, angulo, escala ou a combinación de calquera delas, non queremos voltar referenciala, haberá que pasar a variable de sistema visretain a 0 e logo de novo a 1 para facer as nosas modificacións.
Isto coméntoo porque me pasou a semana pasada e ata que caín, acordeime de todos os santos e nas súas familias ;-).

chuzame

No camiño ó Nautico para ver o concerto de Iván Ferreiro, descubrín que había alguén ó que lle foran úteis as miñas anotacións sobre AutoCAD. Isto animoume a escribir un par delas máis.

Hoxe visitando a páxina de Lynn Allen aprendín un truquiño, deses que che aforran moito tempo, porque o vas usar seguido. Iso sí, necesitas a versión 2006 ou posterior.

Problema

Supoñamos unha situación das que atopo día a día. Unhas liñas que se cruzan, e que lóxicamente hai que recortar.

Ata agora eu usaba CHAFLAN e/ou EMPALME (_CHAMFER / _FILLET), cunha distancia ou radio igual a cero (0). ;-). O primeiro non acostumo a usalo moito, así que non me supón moito sacrificio telo así, pero cando tes que executalo continuamente, resulta un tanto incomodo ter que cambiar a distancia do chaflán segundo queiras facer unha cousa ou outra.

Solución:

Se temos que facer varios empalmes do mesmo radio usamos a secuencia habitual:

Empalme -> RAdio -> Eleximos un Radio -> Designamos unha liña

e agora é cando atopamos a novidade, o novo texto é:

Designe segundo objeto o use la tecla Mayús para aplicar esquina.
Así premendo Mayús e seleccionando simultaneamente a segunda liña, fará un empalme de radio 0, e o valor do radio almacenado no comando seguirá sendo o que seleccionamos anteriormente.

Para realizar o debuxo da dereita, non tiven máis que facer o primeiro empalme co radio elexido, repetir comando, seleccionar liña, mayús + segunda liña, e listo. Estes pequenos trucos son os que marcan a diferencia á hora de aforrar tempo, e dese xeito podes adicarte a escribir un blog ;-).
Os mesmo pasos son aplicables o comando CHAFLAN. Esta nova posibilidade está dispoñible dende a versión 2006 en diante.

Nota: Nos lugares onde CHAFLAN aparece sen til, é porque se refire ó comando e este non leva.

chuzame