Hai apenas un par de horas que acabo de chegar do Restaurante Solla e uns anacos de conversa intercalados entre prato e prato da degustación express, obríganme a escribir unhas liñas antes de que desvanezan as ideas xunto cos agradábeis vapores etílicos.
Unha vez rematada a cea, que comentarei brevemente nunha vindeira entrada, estabamos moraiminha e eu debatindo a oportunidade de tomar unha copa alí mesmo ou desplazarnos a outro local, e acercouse Pepe para ofrecernos esa mesma opción. Foi suficiente para convencernos de quedar. Como se intuíse que estabamos de celebración, tivo o detalle de invitarnos ás copas; aínda que eso só o soubemos á hora de pedir a conta e pagar.
Como xa saberedes o Gin Tonic e a bebida oficiosa dos blogastrónomos. Co tempo vas probando aquí e acolá, e cando un cre que coñece unha xenebra bastante xeitosa, aparece alguén que che lembra que aínda tes moito que aprender. As suxerencias para un combinado de sobremesa foron: Martin Millers (que tomei eu), e Blackwood (que lle tocou a moraiminha).
Unha vez postos en antecedentes, entenderedes mellor ao que me refiro co título, e paso a enunciar os dous mandamentos do Gin Tonic:
Un. Se te preocupas por tomar un destilado de calidade, porqué o combinas cunha refresco calquera.
E é certo que se elixes un alcohol de calidade e o mesturas con calquera cousa, estás a desvirtuar o ingredente principal. Por facer un símil bastante obvio, ninguén tería a ocurrencia de tomar un menú degustación, cun viño envasado en tetra-brick.
Inferimos como corolario do noso paso por Poio: Fever-tree e a tónica a utilizar no futuro. Sabor suave, burbulla fina... case un auga mineral con gas natural...
Dous. Unha vez que probas algo que che gusta, xa non tes necesidade de cantidade, senon de calidade.
Esta foi a resposta á miña recriminación de que este tipo de cousas me ían arruinar. E ben pensado o razonamento de Solla ten sentido. Si probas algo que che gusta (gin tonic espectacular), vas pagar por elo e punto. Non sentirás a necesidade de sucedáneos (gin tonic cativo); simplemente anhelarás repetir ese momento especial, co que vas aforrar eses gastos superfluos...
...é palabra de deus Pepe Solla.
chuzame -