Another Cow In The Corn

Non se trata da superficie dunha lúa de Saturno, senon do prezo dunha magnífica bola de pan de Lalín  marcada con bolígrafo. Un método do século XX que perdura nos nosos días.

No tempo dos códigos de barras, chips RFID, bandas magnéticas e demais medios de marcado, aínda  aparecen sorpresas como esta, que abren unha chea de interrogantes: será comestible a tinta? Cumplirá a lexislación en materia de sanidade?

Respostas que escapan dos meus coñecementos, o que si podo afirmar é que o pan era doutro planeta.

Toda unha estratexia. Mentres os cataláns andan enleados coas súas consultas pro-independencia, os vascos ca resaca do plan Ibarreche, e os españois pendentes de todos estes movementos, dende Vimianzo, unha vaga avanzará paseniña convertendo toda a península ibérica en galega.

É un segredo. Non se vaian enterar os de Galicia Bilingüe ;-).

Hoxe saiu á venda Xornal de Galicia, un curioso salto inverso, da web ao papel. O caso é que moraiminha mercou un exemplar e hai uns minutos estaba a ver o caderno de lanzamento onde se atopa un gráfico a dobre páxina denominado Roteiros pola historia de Galicia. Por motivos técnicos non puiden reproducir o gráfico, pero si o fragmento que nos chamou a atención: o relacionado coa gastronomía.

Alí salientanse fitos coma aparición de distintas D.O., publicacións de Julio Camba e Álvaro Cunqueiro,  o nacemento da Grupo Nove, a apertura do primeiro restaurante de Toñi Vicente , a Cristina Alcalá, e ao final datados coma S. XXI, aparecen...

Ou aparecemos, porque ao fin e o cabo algo Blogogastrónomo ou Blogastrónomo (como finalmente nos autoproclamamos, mentres non salte a idea dunha nova votación) tamén son.

Pola pequena parte que me toca, agradézolle a David Lombao e Ángela Costas autores do grafismo a nosa inclusión. Aínda que non me parece que teñamos tanta importancia, xa me cambiou a cara para toda a semana.

Acostumado a ver todo tipo de solucións máis ou menos afortunadas nestes lugares que todos os homes frecuentamos, atopo a solución perfecta nun local perto da fronteira checo-alemana. E non me refiro só ao punto de vista estetico senon tamén á efectividade, resultando nun magnífico neutralizador de cheiros. Se temos en conta o baixo custo, e impacto ambiental... vou ter que ir correndo a patentala.

Levo uns días con moito choio, que sumado á ponte que disfrutei xunta máis traballo, e moitas cousas que contar que non sei se darei sacado á luz. De momento tiro dunha imaxe que curiosa da nosa terra.

Fusión... Qué outro nome pode ter esta mistura de palmeira e centola?