Another Cow In The Corn

Vai facer dous anos que fixen esta viaxe, e non a vou dar escrito na vida, pero así de cando en cando, pode que me dea por comentar algo dela. Hoxe acordeime das primeiras impresións que tiven ao chegar a Beijing...
Esta foi a primeira imaxe que tirei ao chegar a China. Unha vista dende o Sheraton Great Wall Hotel. Non é unha grande foto, pero sirva para ilustrar a visibilidade nun día normal.

Segundo nos contou Yu (o noso guía) esta situación era habitual, dado que chegaba area en suspensión orixinada por tormentas de zonas desérticas. Isto unido a unhas baixas precipitacións que axudaran a limpar o aire, que o inmenso parque de bicicletas, está a ser trocado por vehículos a motor vertixinosamente, e que o crecemento económico, do que se fala dende hai anos, ten que vir da man dunha industrialización moi acusada, so poden ter como resultado un ambiente pouco respirable.

A vindeira foto é a máis reveladora. É unha mata dunha beirarrúa perto do hotel. Estabamos no mes de abril e coma unha milagre, agromaban as folliñas na recén chegada estación, mais se as comparamos coas súas vellas compañeiras, constatamos toda a veracidade de toda a información aportada. Pensemos que todo o que está incrustado nesas follas estivo antes no aire...

Todo este conto ven a que se acercan os Xogos Olímpicos e onte lin en El País que o corredor de maratón etíope Haile Gebrselassie, non competirá nas olimpiadas por causa da contaminación, e como podedes imaxinar non me estrañou nadiña...

chuzame

Non lembro ter feito nada útil nun primeiro de ano, e iso que xa non son un rapaz. A festa foi tranquila, co que tampouco nos erguemos moi tarde, por iso aproveitamos para visitar Praha o día 1 de xaneiro. Cousa que non penso que fixera en ningures... coido que nin en Pontevedra ;-).

Collemos o metro (liña amarela) e paramos en Můstek ou Národní trida para desfrutar dun paseo matinal baixo cero polo centro da cidade. Atraídos por unha forza invisíbel, diriximos os nos pasos cara
Staroměstské Náměstí (a Praza vella), onde nos topamos cun mercado de nadal. Alí descubrimos algúns do elemenos gastronómicos do nadal-inverno checo.


Imaxinade unha filloa feita de pataca. Iso é un Lokše. Non se trata de ningunha lei orgánica checa, senon dunha preparación típica eslava. Tomámola rechea dunha klobása (salchicha). Alí (en realidade coido que por toda centroeuropa), non hai poucas variedades, senon un feixe delas, pero non teño os coñecementos da lingua, nin a información como para espallarme neste punto. Iso sí ainda non atopamos a que non nos gustar.

A continuación caeu un Langoš, que é outra masa a base tamén de pataca, pero neste caso vai fritida en abundante aceite. Acompáñase de ingredentes doces ou salgados. Neste caso era tomate e queixo a xeito de pizza. Non sei que graxas utilizaron para fritilo, pero podo garantir que o aceite de oliva alí é toda unha rareza.


A sobremesa foi un Trdelnik. É unha masa que vai envolta á unha barra polo que adquire esta forma tan particular. Actualmente se utilizan uns rolos de aceiro para a súa preparación e son cociñadas con gas, aínda que tamén atopei un auténtico e tradicional Trdlo de madeira que era quentado por brasas.

Fixádevos no bandeado das zonas do rolo que quedaban expostas ao intenso calor das brasas e por tanto se torraban. Era este  o reclamo do posto no que mercamos o exemplar que amosamos aquí debaixo, e polo boas que estaban penso que atinamos. O acompañamento é Svarak, pero deixo as bebidas para unha vindeira entrega.

chuzame

Para os checos este un de xaneiro foi un motivo de festa por varios motivos:

• Comezo de ano
• Festa de república
• Entraban na Zona do tratado de Schengen.

Estos son os foguetes tirados dende Letenské sady, vistos dende a intersección de Pariska e Staroměstské Náměstí . Unha morea de xente ateigaba a zona máis exclusiva de Praha, baixo a luz artifical da polvora ardendo e a iluminación de nadal das árbores.

chuzame

Dende hai uns anos, estas datas teñen un novo estímulo: As VÁNOČNÍ CUKROVÍ. Como védes está pegado tal cual , maíusculas incluidas, porque o checo é doado de falar pero escribilo é outra cousa ;-). Este conxunto de letras con tiles significa Doces de Nadal, e era un dos alicientes das visitas de Óscar e Saša. Esta sobremesa é o equivalente ao turrón de por aquí, pero coa vantaxe de que estas son caseiras, feitas pola nai de Saša, que me ten que disculpar pero non lembro o seu nome. Hainas de nata, xenxibre, coco, chocolate... un amplo surtido.

Teño a receita dalgunha delas enterrada no fondo do correo, e se alguén ten interese podo publicala á volta, porque o que fai diferente este ano é que este nadal a parella en cuestión decidiu visitar Cuba en decembro, co que non nos quedou outra que ir na procura das galletas ata a súa residencia de Praha. Se todo vai ben, á hora de publicación coíncidirá co noso despegue de Peinador.

E cando esteades a prepararvos para tomar as uvas, lembrádevos do frío que imos pasar. Coma o link é dinámico, dentro dunha semana xa non terá sentido por iso engado esta captura explicativa do que é frío. Xa sei que 0C é unha boa temperatura; nin frío, nin calor, mais -10C e sensación térmica de -24C é moito ata para un conxelador de 4 estrelas.

Cando menos non terei que visitar ao meu ciruxán plástico nunha tempada, por iso da conservación, e agardo non gastarme moito porque o comezo do ano vai ser apretado con algunhas actividades
interesantes (si, tamén estresantes).

A todos, lectores habituáis (algún haberá digo eu), visitantes de paso (chegados de buscadores en pos de algo que non van atopar aquí), e outras herbas (familia, amigos, etc) coas que teño contacto por mail, e de cando en cando premen na sinatura para saber que é iso de Outra Vaca No Millo Another Cow In The Corn, e ter algunha nova de min:

Feliz Aninovo

Feliz Año Nuevo

Happy New Year 

chuzame

Con Feli e as nenas, saímos cara o Centro de interpretación de Las laguna de Villafáfila a atoparnos con Fernando, garda das lagoas. Mala época, con poucos animais, pero afortunadamente o GPS decidiu enviarnos polo camiño máis curto (que non máis rápido) e collemos unha estrada cortada e sen asfaltar, que nos acercou a unha avetarda, paxaro estrela da reserva.



No mesmo traxecto coincidimos cunha garza, algún cernícalo e moitas cigoñas.

Xantamos no Mesón Las Lagunas en Villafáfila. Comida caseira e sen pretensións. Servizo rápido e atento. Descoñemos o prezo, pois invitou Fernando, pero é unha boa opción para xantar se visitas á Lagoa.



Despois unha pequena visita ao centro de interpretación, aberto fai non moito, cunha pequena exposición da fauna e flora da reserva, e vídeo sobre os cambios durante o ano na lagoa. Moitas actividades interactivas fano un entretemento apetecible para os máis novos.

Posteriormente un paseo polo exterior, onde unha lagoa artificial flanqueada por varios miradoiros, permite observar parte da fauna (patos azulóns, gansos e fochas sobre todo) de perto e armado cuns prismáticos ou un cámara cun potente zoom conseguirás mergullarte entre eles.

Fora do recinto do centro, dende o miradoiro máis alonxado, asistimos a unhas curiosas carreiras de coellos chimpando dun lado ó outro pola antiga praza de touros de Villafáfila, baixo a atenta mirada dun moucho, todos eles alleos á nosa presenza.

Máis imaxes, como de costume, no seu álbum.

chuzame