Gastronomía checa do Nadal. Comida

Non lembro ter feito nada útil nun primeiro de ano, e iso que xa non son un rapaz. A festa foi tranquila, co que tampouco nos erguemos moi tarde, por iso aproveitamos para visitar Praha o día 1 de xaneiro. Cousa que non penso que fixera en ningures… coido que nin en Pontevedra ;-).

Collemos o metro (liña amarela) e paramos en Můstek ou Národní trida para desfrutar dun paseo matinal baixo cero polo centro da cidade. Atraídos por unha forza invisíbel, diriximos os nos pasos cara
Staroměstské Náměstí (a Praza vella), onde nos topamos cun mercado de nadal. Alí descubrimos algúns do elemenos gastronómicos do nadal-inverno checo.


Imaxinade unha filloa feita de pataca. Iso é un Lokše. Non se trata de ningunha lei orgánica checa, senon dunha preparación típica eslava. Tomámola rechea dunha klobása (salchicha). Alí (en realidade coido que por toda centroeuropa), non hai poucas variedades, senon un feixe delas, pero non teño os coñecementos da lingua, nin a información como para espallarme neste punto. Iso sí ainda non atopamos a que non nos gustar.

A continuación caeu un Langoš, que é outra masa a base tamén de pataca, pero neste caso vai fritida en abundante aceite. Acompáñase de ingredentes doces ou salgados. Neste caso era tomate e queixo a xeito de pizza. Non sei que graxas utilizaron para fritilo, pero podo garantir que o aceite de oliva alí é toda unha rareza.


A sobremesa foi un Trdelnik. É unha masa que vai envolta á unha barra polo que adquire esta forma tan particular. Actualmente se utilizan uns rolos de aceiro para a súa preparación e son cociñadas con gas, aínda que tamén atopei un auténtico e tradicional Trdlo de madeira que era quentado por brasas.

Fixádevos no bandeado das zonas do rolo que quedaban expostas ao intenso calor das brasas e por tanto se torraban. Era este  o reclamo do posto no que mercamos o exemplar que amosamos aquí debaixo, e polo boas que estaban penso que atinamos. O acompañamento é Svarak, pero deixo as bebidas para unha vindeira entrega.


Publicado en Česká republika,Gastronomía,Viaxes | Comentarios cerrados

Pariska – Praha 1

Para os checos este un de xaneiro foi un motivo de festa por varios motivos:

Estos son os foguetes tirados dende Letenské sady, vistos dende a intersección de Pariska e Staroměstské Náměstí . Unha morea de xente ateigaba a zona máis exclusiva de Praha, baixo a luz artifical da polvora ardendo e a iluminación de nadal das árbores.

Publicado en Česká republika,Intres,Persoal,Viaxes | Comentarios cerrados

Feliz ano novo…. checo

Dende hai uns anos, estas datas teñen un novo estímulo: As VÁNOČNÍ CUKROVÍ. Como védes está pegado tal cual , maíusculas incluidas, porque o checo é doado de falar pero escribilo é outra cousa ;-). Este conxunto de letras con tiles significa Doces de Nadal, e era un dos alicientes das visitas de Óscar e Saša. Esta sobremesa é o equivalente ao turrón de por aquí, pero coa vantaxe de que estas son caseiras, feitas pola nai de Saša, que me ten que disculpar pero non lembro o seu nome. Hainas de nata, xenxibre, coco, chocolate… un amplo surtido.
VÁNOČNÍ CUKROVÍ

Teño a receita dalgunha delas enterrada no fondo do correo, e se alguén ten interese podo publicala á volta, porque o que fai diferente este ano é que este nadal a parella en cuestión decidiu visitar Cuba en decembro, co que non nos quedou outra que ir na procura das galletas ata a súa residencia de Praha. Se todo vai ben, á hora de publicación coíncidirá co noso despegue de Peinador.

E cando esteades a prepararvos para tomar as uvas, lembrádevos do frío que imos pasar. Coma o link é dinámico, dentro dunha semana xa non terá sentido por iso engado esta captura explicativa do que é frío. Xa sei que 0C é unha boa temperatura; nin frío, nin calor, mais -10C e sensación térmica de -24C é moito ata para un conxelador de 4 estrelas.

Cando menos non terei que visitar ao meu ciruxán plástico nunha tempada, por iso da conservación, e agardo non gastarme moito porque o comezo do ano vai ser apretado con algunhas actividades
interesantes (si, tamén estresantes).

A todos, lectores habituáis (algún haberá digo eu), visitantes de paso (chegados de buscadores en pos de algo que non van atopar aquí), e outras herbas (familia, amigos, etc) coas que teño contacto por mail, e de cando en cando premen na sinatura para saber que é iso de Outra Vaca No Millo Another Cow In The Corn, e ter algunha nova de min:

Feliz Aninovo

Feliz Año Nuevo

Happy New Year 

Publicado en Batallas,Česká republika,Gastronomía,Persoal,Viaxes | Comentarios cerrados

Česká republika (VIII). Plzen (1)

Plzen (Pilsen) é unha fermosa cidade universitaria, que ten, entre outras cousas, a honra de ser a patria do método de elaboración de cervexa do mesmo nome. Hai dúas visitas obrigadas cando se unen as palabras máxicas Plzen e Pivo (cervexa): A fábrica de Pilsener Urquell e o museo da cervexa.

Así que unha vez chegados ó berce de Skoda, diriximos os nosos pasos á fonte do dourado elixir. Desgraciadamente faltaba moito para unha visita guiada, así que decidimos pasear pola vila, e cando voltamos xa pasara a última. Só teño este curioso xadrez como mostra da miña visita.

Xadréz Pilsner Urquell

Pivovarske Muzeum

No museo da cervexa si entrei e aprendín un feixe de cousiñas, porque ó fin e o cabo quen non viu facer viño pola nosa terra, mais a cervexa artesanal é rara avis por estas latitudes, e un ten unha idea aproximada, pero non é o mesmo.

Botellas cervexa cores

Aquí arriba un das fotos que mellor me quedou. Colección de botellas de cervexa.

Etiquetas cervexa rusa

O que me gustou despóis da historia e o proceso de fabricación, son estas anécdotas simpáticas, de visitas de xente famosa, coleccións de etiquetas (coma estas de cervexas rusas da foto), e seguramente o mellor foi que coa entrada che dan unha moeda (disto hai moito polo pais, expendedoras de moedas conmemorativas), que podes gardar ou ben cambiala por medio litro de cervexa. Como suporedes, non teño a moeda na casa ;-).

Outra cousa coa que vos vou ilustrar, é co orixe de Gambrinus que moitos coñeceredes dunha franquicia da moi lamentable cervexa Cruzcampo, ven de Jan Primus un antigo soberano de Flandes ó que se lle atribue a cervexa de malta. Unha lenda máis que ten o seu peso en Chequia.

Cervexa e preclik

O de tomar a cervexa a pelo non é o noso, e por aí adiante non se leva tanto como nos gustaría, así que optamos por acompañala con algo do que tiñan a tal efecto os nativos. Optamos por este PRECLÍK, que xa viramos noutros bares e aínda non nos animaramos a probar. Non é mais cunha rosca dun pan duro, crocante con semente de mapoula (adormidera), por riba. Xa sabedes: botáronme droja no Cola Cao, pois aquí botáronnola no pan ;-). A limitada versión dos pinchos checo, que nada ten que ver coas marabillas que aquí se poden desfrutar. Por riba é de pago por suposto, o único a favor é que era barata, aínda que xa non lembro canto era.
Por hoxe chegou. Vou deixar algo para a segunda parte da cidade, un lugar para xantar, a subida á torre…

Publicado en Česká republika,Viaxes | 2 Comentarios

Česká republika (VII). Terezín (e 3)

O Ghetto

Despóis do paseo pola pequena fortaleza, fomos xantar. E finalizamos a tarde cunha visita ó museo do Ghetto.

Xard�n TerezinTerezín é un pobo tranquilo, que collemos nun soleado día de outubro, e aínda puidemos deitarnos na herba deste parque a vexetar 10 minutiños. Moito boto de menos iso en Pontevedra, tan dificil será ter un parquiño así?

Finalmente saímos da gran fortaleza e diriximos ós nosos pasos ó cemiterio xudeu e o crematorio. A esa hora, un batallón de mosquitos tentaron impedirnos o paso. Afortunadamente non eran agresivos, porque aínda chegamos de volta a Praha con algún deles no coche, e as nosas epidermes non se resentiron.

Cemiterio Xudeu

Os cemiterios deste tipo, coa herbiña perfectamente cortada e as lápidas aliñadas transmiten unha sensación de paz, que difícilmente se atopa nos inquedantes camposantos galegos.

Cemiterio ruso

A paz convertese en desacougo, en canto entras no crematorio. Os nazis foron moi meticulosos nos seus obxectivos, e seica deixaron escrito todo canto fixeron. Ó parecer Terezin, non foi un campo da morte, coma Auschwitz II ou Treblinka. Os catro fornos que alí se atopan foron utilizados para incinerar cadaveres, pero aínda así non deixan de impresionar. Non teño ningunha foto do lugar, porque non se podían facer, e crédeme se vos digo, que non é unha cousa moi agradable de lembrar.

Na saída atopamos o pequeno cemiterio ruso, que ilustra a desenfocada foto da dereita. Para un día chegou ben de morte.

Hai moitas relixións que demandan dos seus fieis, en maior ou menor medida, peregrinar a lugares santos. O mundo occidental debería obrigar a todos os seus habitantes a pasar por algún destes campos para non esquecer nunca.

E aquí remata a excursión a Terezín.

 

Publicado en Česká republika,Persoal,Viaxes | 1 Comentario