Galleta mariñeira con foie, confitura de cebola, mazá caramelizada e redución de Tostado de Costeira

Comezamos o ano cunha receita de galletas mariñeiras de nome tan snob coma saboroso o bocado. Espero que saibades perdoarmo, porque foi a preparación elixida co gallo da celebración do primeiro mes de vida do noso fillo, moitas voltas lle din mentres cambiaba cueiros…

Pasaron un par de lúas e xa non me lembro moi ben do que fixen, pero máis ou menos a cousa foi así:

  • Para a base de cebola, piqueina finamente e cociñeina a lume lento xunto a un pouco de aceite e azucre moreno, ata que colleu a textura de confitura.
  • A mazá releina finamente cunha mandolina. Salteeina con manteiga e un nada de azucre moreno. Neste caso estaba moi madura e a variedade era doce en extremo.
  • Se cadra o menos habitual sexa a redución de Tostado de Costeira. Sempre pensei que non tiña nada que envexarlle aos Sauternes cos que se acostuma acompañar o foie. Certo é que o meu peto non me permite experimentar demasiado, e coido que non precisa azucre para acadar a textura idónea. Neste caso utilicei un chisquiño.
  • Fileteei o foie ca axuda dun coitelo quentado con auga para obter unhas finas follas, as que só apliquei un golpe de calor na tixola.

Para montalo, coloquei a galleta mariñeira nun prato, sobre ela unha capa da confitura de cebola, sobre ela unhas folliñas de foie e coronar ca mazá caramelizada. Finalmente ca axuda dun biberón, tirar unha raias da redución de Tostado de Costeira.


A presentación é moi mellorable. A mazá pasouse de punto e perdeu a consistencia desexada, para pasar a ser case unha confitura, e a redución de tostado non precisaba do azucre para acadar o punto óptimo, en definitiva: dos erros tamén se aprende. A pesares de todo este cúmulo de desatinos propios da miña condición de afeccionado, o petisco triunfou na miña casa ;-).

Publicado en Gastronomía,Receitas | 3 Comentarios

Escolma de receitas con galletas mariñeiras

Tal vez sexa demasiado pretencioso denominar recetario a esta pequena escolma de apuntamentos, mais igual á volta dun ano estou a publicar un libro (co permiso de Don Miguel, claro) ;-).

O tamén chamado pan de barco convirtese así nunha base que sustitúe ao pan tradicional, e uns cantos afeccionados á cociña reinventan os canapés, comezando pola parte aparentemente menos atractiva: a base.

As suxestións non seguen orde ningunha e aínda son poucas, pero coas ameazas que hai de novas propostas, agardo que medre algo máis. Se vedes algunha máis publicada por calquera recondito curruncho da internet, agradécese un avisiño.

Bandexa galletas mariñeiras

Un pequeno engadido ó feixe de recomendacións da páxina de Daveiga.

Bo proveito!.

Publicado en Gastronomía,Receitas | 9 Comentarios

Galletas mariñeiras con queixo de cabra caramelizado e orellóns de pexego

Ó igual ca última receita coas galletas mariñeiras, o nome desvela calquera misterio nos ingredentes e preparación. Igualmente haberá que contar un pouco de que vai o asunto, por se alguén se anima a emular os meus pasos. ;-).
Cortaremos o queixo de cabra en discos (eu merco un con presentación en rulo que facilita esta preparación).

Recomendo quentar o coitelo nun vaso de auga moi quente, para facilitar o corte.

A continuación espallamos un pouco de azucre moreno por riba do queixo, e coa pala de queimar procedemos ó caramelizado. Finalmente, adornamos cuns orellóns de pexego cortados en tiras, e damos outra pasada co soplete, para que desprenda máis aroma.

Galletas mariñeiras, queixo de cabra  caramelizado e orellóns de pexego.
É moi doado de preparar, se cadra o máis complexo é atopar os orellóns, que non teñen nada que ver cos industriáis de albaricoque.

A miña teima con estas galletas, débese a que últimamente en calquera cea que facemos na casa, estámolas poñendo de aperitivo ou primeiro prato e a todo o mundo sorprenden. Esta presentación doce, combinada, por exemplo, coa anterior receita, son preludio dunha agradable velada.

Publicado en Gastronomía,Receitas | Comentarios cerrados

Galletas mariñeiras con magret de pato, queixo de ovella semicurado e mostaza en gran

É o que che ten esta tendencia a dar toda a información dos platos no título, xa sabedes o que hai, só hai que verlle a pinta ;-).

Mariñeiras

É moi doado necesitamos galletas mariñeiras (por suposto), unhas lonchas de magret de pato que ocasionalmente venden no Lidl, unhas hostias de queixo de ovella, realmente deben ser moi finas, case transparentes, para que lle dean ese brillo e un toque de sabor, pero non enmascaren ó magret que é o realmente importante e finalmente uns grans de mostaza á antiga (mellor que veña da neveira) que son o contrapunto de cor e sabor nesta presentación.

Simplemente deitamos un par de lonchas ou tres por galleta, sobre elas unhas lascas de queixo, é damoslle un golpe cun soplete ou pala de queimar, ata que comece a fundir a graxa do magret, e o queixo. Rematamos cos grans de mostaza.

Recomendo consumir antes de que enfríe completamente, para apreciar o contraste de sabores e de temperaturas.

Publicado en Gastronomía,Receitas | 4 Comentarios

Galletas mariñeiras con tetilla e doce de alquequenxe

Cando un está afeito a determinados habitos, da por feito que a todo o mundo lle ocorre igual, isto leva a que moitas veces non apreciemos en toda a súa dimensión eses pequenos placeres exclusivos. Isto me pasou coa miña nai. Unha cociñeira excepcional, mais un só se da conta cando sae da casa e di: ¿pero qué raio come esta xentiña?. Un bico mamá. ;-)

O caso é que dúas afeccións que ten a miña nai son: facer licores de augardente con toda canta froita cae nas súas máns (e crédeme que é moita e moi variada, pero terá que quedar para outro día); e facer doces e marmeladas.

Así foi como tentando facer un doce de alquequenxe acadou unha especie de marmelada, que nos dou para probar. Tira_alquequenxes
Se combinamos a Feira do Outono (mercamos as galletas mariñeiras), co San Martiño (onde nos deron unha exquisita tetilla) e a I Xantanza Blogogastrónomica (de onde saíu O Caso Alquequenxe) sae esta pequena marabilla.

Encantame o sabor doce pero sen empalagar e a sensación que deixan no padal as sementes.
galletas mariñeiras
Qué tal pinta vos ten?

Publicado en Gastronomía,Receitas | 7 Comentarios